Freek Rikkerink getuigt in de documentaire van Suzan en Freek hoe hij het beleeft om ‘ongeneeslijk ziek’ te zijn. En dan overheerst één gevoel…
Voor het muzikale duo waren de 10 uitverkochte shows in de GelreDome een belangrijk onderdeel van het verwerkingsproces. Welk gevoel hielden ze over aan die concerten?
“Suzan en Freek voelden hoe het publiek hen droeg: uitbundig op de hoogtepunten, maar net zo goed muisstil op de momenten waarop de emoties doorwogen”, lezen we op VRT NWS. Freek formuleert het als volgt…
“Het was bizar om te zien hoe mensen het beleefd hebben”, klinkt het bij Freek in de documentaire ‘Suzan & Freek: We vieren het leven’. “Soms geloof ik nog niet dat het echt was.” De reden is duidelijk…
“Mensen waren niet alleen blij, ze durfden ook verdriet toe te laten. Ik ben echt sprakeloos. Het was heel bijzonder. Kijk waar we een jaar geleden stonden en waar we nu staan”, verwijst Freek naar een jaar geleden toen ze tijdens hun GelreDome-concerten het nieuws kregen dat Freek ongeneeslijk ziek was. Suzan wil er het volgende aan toevoegen…
De cirkel lijkt rond met deze nieuwe concertreeks: “Dit was zo’n gave reis. Ik ben blij dat we die in deze documentaire hebben kunnen vastleggen. En Freek is gewoon weer zichzelf. Hij is niet bezig met het voorval. Dat zit in de rugzak. We kunnen weer vooruitkijken. Dat is heel fijn”, voegt Suzan eraan toe. En dan is er ook nog de kleine Sef…
“Door ons werk en door Sef lukt het ons om gewoon te leven en niet stil te staan”, vertelt Suus verder nog. “Ik geniet nu meer van optreden, maar ook van het leven.” En dan trekt Freek een opvallende vergelijking…
Freek hoorde een metafoor die hem meteen accuraat bleek: “Er is een hardloopwedstrijd waarbij je moet blijven rennen tot een auto je inhaalt. Dat is een beetje hoe het leven is: je weet niet wanneer die auto je gaat inhalen.” En dan omschrijft Freek wat hem overkwam als volgt…
“Ik heb vorig jaar bericht gekregen dat die auto zich misschien vlak bij mij in de buurt bevindt. En dan heb je 2 keuzes: of je stopt met rennen en je laat je inhalen, of je blijft rennen in de hoop dat je die auto nog afschudt.” En dan is er één ding wat je vooral niet mag doen…
“Wat je zeker niet moet doen, is stoppen met rennen en je de hele tijd afvragen wanneer die auto je gaat inhalen”, onthult Freek Rikkerink in de documentaire het enige wat hem nog restte te doen.