Prinses Mabel voert al een decennialange strijd tegen kindhuwelijken. Maar hoe is die strijdvaardigheid tegen onrecht bij haar ontstaan? Daar hoort een opvallend verhaal bij…
In het EO-programma ‘Kefah en de wijzen’ vertelt prinses Mabel over haar jeugd: “Ik was jong en mijn vader werkte voor Philips. Hij ging voor zijn werk, we hebben het nu over het midden van de jaren zeventig, naar Latijns-Amerika.” Maar wat hij daar zag tartte alle verbeelding…
“Hij kwam terug met verhalen over de armoede die hij daar zag. Het deed mij beseffen: dus de dingen die ik heel normaal vind – naar school kunnen gaan, dat we water uit de kraan hebben, elektriciteit hebben, dat we ziekenhuizen hebben – die zijn in andere delen van de wereld niet normaal.” En dan overheerste één gevoel bij de kleine Mabel…
“Hoe anders zou mijn wereld geweest zijn als ik daar was geboren? Dat creëerde bij mij een enorm gevoel van onrecht”, geeft prinses Mabel toe bij Kefah Allush. En toen sloeg het drama toe…
“Het verlies van mijn vader heeft bij mij heel erg een gevoel losgemaakt van: wacht even. Het leven is kostbaar. Het kan zó weg zijn en je moet er dus iets mee doen”, onthult prinses Mabel.
Zo’n 15 jaar geleden leerde Mabel dan meer over kindhuwelijken en hoe twaalf miljoen jonge meisjes daar het slachtoffer van worden. Die meisjes hadden vaak de leeftijd van haar dochters toen. Het was de gedachte aan haar dochters Luana en Zaria die haar tot een besef deden komen…
“Ik dacht: als die daar waren geboren en niet bij mij, dan waren zij nu misschien al kindbruiden geweest. Dus dat gevoel van onrecht kwam weer terug. Het kan niet zo zijn dat waar je geboren bent, bepaalt hoeveel kansen je in je leven krijgt. Vanaf dat moment had ik zoiets van: ik moet proberen hieraan bij te dragen”, lezen we op Blauw Bloed een uitspraak die prinses Mabel deed in het EO-programma ‘Kefah en de wijzen’.